GÖKKUŞAĞI a.inaler PAYLAŞIM..

  Yıl 1979  kızımın doğduğu yıl...yoğun tempoyla acımasız baskıyla çalıştığımız yıllar, Kızımın nasıl büyüdüğünü, ne zaman yürüdüğünü farkedemediğim yıllar,
Ortadoğu, uzakdoğu, afrikada çocukların bombalar altında ve açlıktan hastalıktan öldüğü yıllar, sahnede yine Amerika...ülkemde baskı ve terörün halkın üzerinde estiği yıllar,
1 mayıs meydanlarında  o günün karanlık güçlerinin gençleri makinelilerle, polis tanklarıyla ezip öldürdüğü yıllar. banyo kazanlarında onlarca kitap yaktığımız yıllar, birbirimizden
korktuğumuz yıllar..vatanseverlerin ülkesinin bağımsızlığını isteyenlerin köminizmle damgalanıp yok edilmek istendiği yıllar..



Diyarbakır sokaklarında ayakları çıplak, sineklerle dolu çöp bidonları karıştırarak  yiyecek arayarak yaşama şansı arayan binlerce çocuğun olduğu yıllar...
Yıl 2009  aradan geçen 30 yıl..ne değiştiki, yaşanan bol bölmeli yıllar, önce devlet bölündü, adalet bölündü, insanlar bölündü ve ordu bölünmek üzere..ve sonrada ülkemiz,
Demokrasiyi, üretimizi, milli gelirimizi adilce paylaşamayan, sevgiden hoşgörüden biribirinden nefret eden bir toplum yaratıldı, araplaşan bir Türkiye, çağın gerisinde ipleri Amerikanın elinde olan bir ülke..  sahnede yine Amerika... ve arap yarım adasında ellerindeki petrolu amerikaya peşkeş çeken bir arap alemi..filistindeki çocukların katillerini hiç uzaklarda aramayalım, gazzede dincilerin kendilerini kalkan olarak kullandığı ve İsralinde acımasızca katlettiği talihsiz çocuklar...yaşamadan ölen zavallı çocuklar..kahrolsun İsrail demekle İsrail kahrolmuyor..esas suçlu kim biliyormusunuz suçlu karşınızda değil.. içinizde, bilime kapalı düşüncelerinizde, insanlığa değer vermeyen yanlış inaçlarınızda, ayni benim ülkem gibi..
sizde kendi kendinizi yok ediyorsunuz.

O yıllardan, arşivde kalan bir şiirim ne bakalım diyor...


              Yaşamak istiyoruz

Bu küçük çocuklardan, bir şarkıdır sizlere
Dinleyin ey büyükler, bir kere de bizleri
Bize armağanınız, bu güzel çocuk yılı
Dileriz ki hep sürsün, unutulmasın yarın

Şöyle bir başınızı kaldırıp bakın bize
Gözlerimizde ki yaş ne anlatacak size
Bak hala binlercemiz, ölüyor savaşlarda
Oysa sizlerin gözü, hala hep silahlarda

Yaşamak istiyoruz açlıktan çok uzakta
Oynamak istiyoruz karnımız tok ve özgürce

Dinleyin bak amcalar, siz sevgili başkanlar
Artık savaş olmasın, bombalar atılmasın
Bırakın nutukları, fırlatın silahları
Hastalıktan açlıktan , kırmayın çocukları

Kimimiz Afrikada, kimimizse Asyada
Hala ölüp gidiyor, gözünüz hiç görmüyor
Afrikalı Asyalı, tüm dünyalı çocuklar
Dileğimizdir bizim, artık savaş olmasın
                                        Bombalar atılmasın.
                               
Yaşamak istiyoruz, açlıktan çok uzakta
Oynamak istiyoruz, karnımız tok ve özgürce


                                              a.inaler
                                          1979. D.bakır