GÖKKUŞAĞI a.inaler PAYLAŞIM..

İşçi yorgun
İşçi yitik
Anası aÄŸlamış  gün boyu
Çamur yollarda çalışmaktan
Gözlerinin altı çökmüş açlıktan
Elleri, suratı kupkuru
Artık bitmek üzere
Yıllar yılı bel bağladığı umudu
Bir parça ekmek ve sıcacık bir ev
Ve çeviriyor başını tanrıdan
Artık kırgın ona
Artık kırgın ve öfkeli bu düzene

Ama
Umut bu ya
Bir damlacık kalmış içinde
Bizi böyle el ele görünce
Yüzünde beliriyor bir gülümseme
Gelip oturuyor tedirgin bakışlarla
En arkadaki yırtık bir koltuğa

- merhaba arkadaşım diyor, genç kız
hoş geldin gel otur ön sıraya
Utanıyor çekiniyor
Esmer gün yanığı tenli arkadaş
Yırtılmış papuçlarıyla
çamurlarıyla yürüyor ön sıraya
Buluyor gerçek nasırlı eller yerini
- merhaba arkadaÅŸ diyorum
sende sevdiceÄŸim
 - merhaba yoldaÅŸ diyorsun.
- merhaba evlat diyor ak saçlı baba
- merhaba kardeş diyor çocuklu kadın
Hoş geldin aramıza
Sayılıp değerinin olduğu dünyamıza
Otur diyorum arkadaş, rahat otur sıkılmadan
Çamurlu toprağınla, açlığınla
Gel otur soluk renginle,
yırtık giysilerinle gel otur
çoluk çocuğunu, tüm köyünü getir
Bak biz gidiyoruz
Doldukça doluyor otobüs
Gittikçe doluyor..
Ve gidiyor açık artık yolumuz.

Otobüs gidiyor
Benim ineceÄŸim kente doÄŸru
Ben ineceÄŸim ama
O boyalı gözlü, tombul yüzlü
Burjuva kadında inecek
Sen devam edeceksin sevdiÄŸim
O arkadaki genç kızda
İşçisi, köylüsü hepsi devam edecek
Artık bu otobüs geri dönmeyecek
Ve o burjuva kadın yalnız kalacak
Eriyip gidecek kaybolacak..

Geldik artık sevdiğim, iniyorum ben
İniyorum, çünkü bu yolun kurbanıyım
Biliyorsun
Birşeyler yitirmeden elde etmek çok zor
Siz yürüyün arkadaşlarım
Özğürlük mutluluk yolunda
Şimdi ben içerdeki arkadaşlarımın yanına gidiyorum
Hani parmaklıklar ardında  o çoÄŸaldığımız yere.
Ama bir gün gelecek orayada sığmayacağız
Öyle bir çoğalacağız ki...
O parmaklıkları, faşist italyan yasalarını
Parça parça edeceğiz
Parça parça arkadaşım.

Biliyorum
Biliyorum sevdiceÄŸim
Özğürlüğün son günü bugün
Seni sevdiÄŸime ne denli eminsem
Tutuklanacağıma
Parmaklıklar ardına düşeceğimi
O denli eminim..

Ä°ÅŸte bak  gidiyorum
hemde kendi ayaklarımla
Yanımda ne bir polis
Ne de eli silahlı bie asker var
Ne ellerimde zincir, ne ayaklarımda pranga
Öyle ya kaçmak yok kavgamızdan
Yürüyorum..
Yürüyorum Eskişehir'in buzlu sokaklarında
Özğürlüğün son yudumcuklarını kokluyorum
Eğiliyorum köprünün üzerinde
Seyrediyorum gürül gürül akan
Çamur kokan porsuk çayını
Bir de güzel akıyor ki,
Bir de güzel....

Otobüs gidiyor
Otobüsler gidiyor
Bir daha, bir daha ardından
Ve kalbim onların yanında
Sende sevdiceÄŸim
İçimde, ruhumda
Öyle  bir yer tutmuÅŸsun ki
Hiç silinmeyecek
Sabıka defterindeki adım gibi...

                                                                devamı var.